Demokracja potrzebuje nauki – jak bronić racjonalnej debaty publicznej.

Opis pierwszego panelu jaki wybrałam brzmiał: ”W czasach nadmiaru informacji, dezinformacji i rosnącej polaryzacji społecznej szczególnego znaczenia nabierają myślenie krytyczne i zaufanie do rzetelnej wiedzy naukowej. Racjonalna debata publiczna oparta na faktach jest jednym z fundamentów funkcjonowanie demokracji. Rozmowa o tym, jak wzmacniać kulturę dialogu otwartego na dowodach, jak odróżniać fakty od opinii oraz jaką rolę w tym procesie mogą odgrywać naukowcy, media i instytucje publiczne” odbywał się w Strefie Uniwersytetu Warszawskiego.

W rozmowie padło wiele stwierdzeń, które wymagają omówienia jak i przemyślenia.

Dziś mamy do czynienia z nadmierną ekspozycją siebie i jednoczesny kryzys autorytetów.

Rzeczywistość zdominowały „fakty medialne”, dlatego coraz trudniej odpowiedzieć na pytanie: czym jest prawda?

Większość panelistów doszła do wniosku, że istotą w dyskursie publicznym jest krytyczna analiza źródeł, której nikt nie nauczył młodych ludzi w procesie edukacji. Nie zadbano w systemowej edukacji o to aby nauczyć młodych ludzi jak się uczyć. I w tym momencie zaczęłam zastanawiać się nad tym jaki był temat panelu. Przyznam, że nie takich utyskiwań się spodziewałam.

Jedynie dwie osoby odwoływały się w tezie prof. Antonin Cohen z Fundacji „Dom Nauki o Człowieku” oraz posłanka na Sejm RP Dorota Olko. Ich argumenty związane z rolą nauki i polityki w świecie gdzie przestrzeń do racjonalnych argumentów zawęża się, w związku z dezinformacją jest niezwykle skomplikowana. Politykom potrzeba odwagi do tworzenia prawa regulacyjnego wobec działań gigantów cyfrowych, a naukowcy mają dostarczać badania i wiedzę, która pozwoli na racjonalne argumentowanie tych działań.

Spotkanie podsumowano słowami: Czy w dyskursie mamy do czynienia z mową nienawiści czy nienawistną mowę miłości?