logo
Powrót do bazy wiedzy

Aktualności

67 Olimpiada Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym

Praca nauczyciela to w dużej mierze „praca u podstaw”. To codzienne budowanie relacji i stawianie trudnych pytań: „Po co właściwie się uczyć?”, „Do czego przyda mi się wiedza o społeczeństwie?”. Zazwyczaj po takich pytaniach zapada cisza, przerywana jedynie krótkimi, nieśmiałymi odpowiedziami. W tej codzienności każdy, nawet najmniejszy progres jest powodem do wspólnej radości. Zdarzają się jednak momenty wyjątkowe- kiedy uczeń decyduje się wyjść daleko poza ramy podstawy programowej. Tak właśnie było w przypadku Jakuba.

67 Olimpiada Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym

Z dumą ogłaszam, że nasza wspólna, systematyczna praca przyniosła Jakubowi tytuł laureata Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym. To jedna z najtrudniejszych olimpiad przedmiotowych w kraju, a sukces w niej otwiera przed młodym człowiekiem niezwykłe perspektywy:

  • matura z WOS-u zdana na 100% (zwolnienie z egzaminu),
  • wstęp na wymarzoną uczelnię z pominięciem procesu rekrutacji,
  • prestiżowy staż w jednym z ministerstw rządowych.

Dla mnie, jako nauczycielki, to nie tylko powód do dumy, ale jeden z najważniejszych punktów w dotychczasowej karierze zawodowej.

Sukces Jakuba nie byłby możliwy bez odpowiedniego otoczenia. Jakub od dwóch lat jest uczniem Szkoły w Chmurze, która dzięki swojej specyfice daje ogromne możliwości rozwoju osobom zdolnym i pełnym pasji.

Edukacja domowa sprawiła, że czas stał się naszym sprzymierzeńcem, a nie wrogiem. Droga do olimpijskiego lauru była długa i wymagająca: to setki godzin spędzonych nie tylko w domu, ale i w bibliotekach miejskich czy uczelnianych. To czas poświęcony na analizę bieżących wydarzeń społeczno-politycznych, wczytywanie się w treść ustaw, kodeksów i umów międzynarodowych.

W tradycyjnej szkole stacjonarnej taka praca często jest tytaniczną walką z czasem i sztywnym grafikiem. W modelu Szkoły w Chmurze uczeń z odpowiednią dyscypliną i jasno określonym celem może samodzielnie kreować swoją ścieżkę naukową.

Patrząc na drogę Jakuba, marzę o tym, by polska szkoła- niezależnie od swojego formatu- w większym stopniu stawiała na indywidualizację pracy z uczniem. Kluczem jest uwzględnienie realnych potrzeb młodych ludzi.

Nadchodzący niż demograficzny mógłby stać się szansą na wprowadzenie mniej licznych klas, co jest pierwszym krokiem do tego, by każdy uczeń mógł poczuć, że jego pasja ma znaczenie. Historia Jakuba pokazuje, że warto tworzyć przestrzeń, w której talent może w pełni rozkwitnąć.

Gratulacje, Jakubie! Cieszę się, że mogłam Ci towarzyszyć w tej drodze.


Agnieszka Kraińska

Agnieszka Kraińska

WOS na Głowie

Udostępnij: