Wywiad z Henrykiem Foksem

Miałam zaszczyt prowadzić wywiad podczas benefisu Henryka Foksa, który obchodził 50-lecie pracy twórczej.

Henryk Foks to rzeźbiarz i twórca ludowy, który sam o sobie mówi, że wywodzi się z ludu, co kieruje nas do skojarzeń z czasami PRL.To właśnie w tamtej epoce jego twórczość święciła największe triumfy, wpisując się w ówczesny model promocji kultury ludowej. Po 1989 roku, w nowej rzeczywistości rynkowej i społecznej, Pan Henryk stał się postacią nieco zapomnianą, choć lokalnie, w Żorach, starano się podtrzymywać pamięć o jego dorobku. Momentem symbolicznym stało się niedawne przyznanie artyście Nagrody Kulturalnej Prezydenta Miasta Żory.

Podczas naszej rozmowy w Muzeum Miejskim w Żorach wyłonił się portret człowieka pełnego sprzeczności. Z jednej strony Pan Henryk wciąż zaraża optymizmem i pasją rzeźbiarza, który w kawałku surowca potrafi dostrzec życie. Z drugiej – w jego głosie pobrzmiewa rozgoryczenie i poczucie utraty celu.

Jest on reprezentantem pokolenia lat 40. XX wieku- ludzi, którzy widzieli i przeżyli wiele, ale dla których pęd XXI wieku bywa męczący. To pokolenie, które dziś często wpada w „zadyszkę”, próbując odnaleźć swoje miejsce w świecie zdominowanym przez technologię i zupełnie inne tempo życia.

Prowadzenie wywiadu z Panem Henrykiem było jak dotknięcie żywej tkanki historii- tej, która nie jest zapisana w podręcznikach, ale w zmęczonych, choć wciąż sprawnych dłoniach artysty.

Dla mnie, jako edukatorki, to spotkanie było przypomnieniem, że transformacja systemowa to nie tylko procesy gospodarcze, ale przede wszystkim losy konkretnych ludzi i ich poczucie godności.