Szkoła życia czy szkoła do życia?

Podobnie jest z kompetencjami przyszłości, które dziś wydają się bardziej abstrakcyjne, niż jeszcze kilka lat wstecz, kiedy przyszłość była bardziej przewidywalna. Dlatego mając na względzie dynamikę zmian warto skupić się na kompetencjach do przyszłości, w których chodzi o zdolność radzenia sobie w sytuacjach osobistych, społecznych i zawodowych.

Poszukując odpowiedzi na pytanie - Jaka powinna być szkoła?, warto zajrzeć do raportu z badań Centrum Edukacji Obywatelskiej „Szkoła do życia”. Wskazuje on na istniejący podział, który od lat dominuje dyskusje o edukacji- na tych, którzy oczekują innowacji i tradycjonalistów.

Natomiast jak to w życiu bywa, prawda leży pośrodku i warto spojrzeć na perspektywę osób znajdujących się poza utrwalonym sporem. Szczególną uwagę przyciąga grupa, określana mianem pragmatyków codzienności, czyli respondentów oceniających szkołę jako dostateczną. Uczestnicy tego badania nie wpisują się w żaden z dwóch głównych, spolaryzowanych obozów: ani nie bronią bezkrytycznie dotychczasowego modelu, ani nie postulują jego natychmiastowej, głębokiej przebudowy. Ich ocena wynika ze spokojnego, trzeźwego spojrzenia na relację między wyobrażeniami o edukacji a faktycznie dostarczaną wartością.

Z punktu widzenia tej grupy szkoła spełnia swoje podstawowe funkcje organizacyjne i przekazuje wiedzę przedmiotową, jednak rzadko staje się bezpośrednim pomostem do samodzielnego funkcjonowania. Nie oczekują od placówek oświatowych realizowania modnych koncepcji związanych z odległą przyszłością. Zamiast tego wskazują na potrzebę wyposażenia uczniów w wiedzę użytkową: umiejętność organizacji czasu, sprawne poruszanie się w sprawach urzędowych i finansowych, dbałość o dobrostan psychiczny oraz budowanie dojrzałych relacji. To właśnie w tych obszarach kryją się kompetencje do przyszłości, które pozwalają na spokojne wejście w dorosłe życie.

Uwzględnienie głosu tej umiarkowanej większości pozwala przesunąć ciężar dyskusji z teoretycznych spory na realne potrzeby uczniów. Szkoła do życia w ujęciu pragmatycznym nie musi być instytucją idealną ani poddawaną ciągłym zmianom. Wystarczy, że stanie się przestrzenią, która obok realizacji programu nauczania w sposób uporządkowany uczy sprawczości i radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami. Wprowadzenie takiej perspektywy sprawia, że przygotowanie do dorosłości przestaje być obietnicą zawieszoną w czasie, a staje się konkretnym procesem wspierającym ukształtowanie samodzielnego człowieka.

„Szkoła do życia przygotowuje do dorosłości”- podążając za myślą autorów raportu.

link do raportu: https://szkoladozycia.ceo.org.pl