"Przetrwają najżyczliwsi. Jak ewolucja wyjaśnia istotę społeczeństwa” - Briana Hare’a i Vanessy Woods

Książka, o której mowa, to jedna z tych pozycji, które czyta się z zapartym tchem, myśląc o przyszłości naszej cywilizacji, patrzę na nią jak na drogowskaz – co zrobić, abyśmy tej przyszłości po prostu nie zaprzepaścili.

Powszechnie uważa się, że przetrwają „najsilniejsi i bezwzględni”. To ogromne uproszczenie krzywdzące dla teorii Karola Darwina. Autorzy przypominają, że to społeczności złożone z najbardziej przyjaźnie nastawionych jednostek funkcjonują najlepiej i trwają najdłużej.

Proces udomowienia dotyczy nie tylko zwierząt, ale i nas samych. Jako gatunek „udomowiliśmy się”, co pozwoliło nam na poszerzenie definicji przynależności i budowanie struktur społecznych.

Naturalnie jesteśmy zaprogramowani na życzliwość i współpracę. Jednak w sytuacji zagrożenia (realnego lub wykreowanego) uruchamia się w nas wzorzec prowadzący do dehumanizacji „innego”. W dobie mediów społecznościowych ten mechanizm działa błyskawicznie, co stanowi realne zagrożenie dla demokracji.

Jeśli społeczeństwo wewnątrz systemu demokratycznego przestaje zachowywać się demokratycznie (traci empatię i zdolność dialogu), otwiera się prosta droga do tyranii.

„Nasze życie nie powinno być mierzone tym, ilu wrogów pokonaliśmy, ale tym, ilu przyjaciół udało nam się zdobyć. To sekret naszego przetrwania”.

Świat jest wielowymiarowy i niejednoznaczny, dlatego ucieczka w łatwe recepty bywa zgubna.