Biała odwaga

Film pokazuje, że tragedia Goralenvolk nie wzięła się z próżni. To wynik precyzyjnej operacji socjotechnicznej. Nurt młodopolskiej „chłopomanii” stworzył obraz Podhala jako nienaruszonego rezerwatu polskości. Górale, karmieni narracją o swojej unikalności, stali się podatni na niemiecką infiltrację, która tę wyjątkowość postanowiła wykorzystać przeciwko nim. Można zadać sobie pytanie -jak propaganda wykorzystuje nastroje społeczne i poczucie tożsamości do budowania teorii hierarchii ras?

Wojna w filmie Koszałki jest niemoralna, a bohaterowie – tragiczni i niejednoznaczni. To świat, w którym tradycja, patriarchat i osobiste namiętności (miłość, zawiść) splatają się z wielką polityką. Jak odpowiedzieć na pytanie: czy istnieje „mniejsze zło” w obliczu okupacji? Film pokazuje, że paktowanie ze złem nigdy nie przynosi korzyści, a za indywidualne wybory zawsze przychodzi zapłacić najwyższą cenę. Kolejny wątek to osobista odpowiedzialność za podejmowane decyzje. Jak zachować człowieczeństwo, gdy system wymusza na nas określenie się po jednej ze stron?

Największą wartością „Białej odwagi” jest odwaga zmierzenia się z faktami, które często bywają przemilczane lub „wygładzane” przez oficjalną politykę historyczną.